Wyobraź sobie kogoś, kto od lat trzyma w kredensie piękną filiżankę „na specjalną okazję”. Na co dzień pije herbatę z pierwszego kubka, który wpadnie w rękę, zwykle w biegu i zwykle z telefonem w dłoni. Specjalna okazja jakoś nie nadchodzi, a filiżanka stoi.
Ta scenka jest prosta, ale dotyka pytania, które w pewnej tradycji duchowej wraca raz po raz: czy miłość – do siebie, do życia, do tego, co nas otacza – ma czekać na lepszy moment, czy może być obecna już dziś, w zwykły wtorek?
Co znaczy kochać na co dzień według Ścieżki Lewej Ręki?
Ścieżka Lewej Ręki to jedna z najstarszych tradycji religijnych i duchowych, w której rozwój pełnej boskości człowieka traktowano jako najważniejszy duchowy cel ziemskiego życia. To droga skierowana do wnętrza – ku własnemu cieniowi, pragnieniom i prawdzie o sobie.
Najprościej ujmuje to jedno zdanie: „Na Ścieżce Lewej Ręki kochamy. Tak zupełnie zwyczajnie, całym sercem dbamy z miłością o całe nasze życie”.
Od siebie zaczyna się reszta
Pierwszym adresatem miłości jesteśmy tu my sami – bezwarunkowo, razem z ciałem, umysłem i pragnieniami. Kocha się tu także własną wolną wolę, dzięki której sami wyznaczamy sobie wartości, granice, prawa i cele, oraz własną wolność, dzięki której świadomie kształtujemy siebie w każdym obszarze życia.
Wśród narzędzi tej drogi wymienia się także troskę i czułość wobec siebie, wewnętrzną opiekę i pozwolenie sobie na błędy oraz wyznaczanie granic sobie i innym.
Praca, pieniądze, odpoczynek – miłość w zwykłych sprawach
Najciekawsze jest to, że miłość nie zatrzymuje się na uczuciach. Obejmuje też pracę, pieniądze i wolny czas. Praca ma być wybierana tam, gdzie mamy talent, i wykonywana z miłością. Pieniądze są ziemskim narzędziem, za pomocą którego okazujemy radość, zachwyt, troskę i miłość, a to, jak je zarabiamy i wydajemy, jest wyrazem szacunku do samego siebie. Czas wolny jest częścią duchowego rozwoju, wyrazem dojrzałej troski o siebie i dbaniem o jakość pracy.
Poniżej to samo w jednym miejscu, obszar po obszarze:
Obszar życia | Na Ścieżce Lewej Ręki |
| Praca | Wybierana tam, gdzie mamy talent, i wykonywana z miłością; buduje osobistą sprawczość, pozwala rozwijać się twórczo, zabezpieczać finansowo i wspierać rodzinę |
| Pieniądze | Ziemskie narzędzie okazywania radości, zachwytu, troski i miłości; sposób zarabiania i wydawania jest wyrazem szacunku do siebie |
| Czas wolny | Część rozwoju i troski o siebie: odpoczynek, spacery, cisza, pasje, spotkania z przyjaciółmi, wakacyjny wyjazd, wyłączenie służbowego telefonu |
| Rzeczy materialne | Tak samo ważne jak reszta życia; warto mieć to, co się naprawdę podoba, i dbać o ich stan, jakość i bezpieczeństwo |
| Bliscy | Partnerzy – troska z szacunkiem, oddaniem i zrozumieniem; dzieci – wolne istoty, a nie własność; przyjaciele wnoszą w miłość bliskość |
| Natura i zwierzęta | Miłość do przyrody, bo jesteśmy jej częścią; szacunek, miłość i bezpieczeństwo dla zwierząt domowych |
| To, co zachwyca | Muzyka, książki, sztuka, filmy, jedzenie, zapach kawy, krajobrazy, ulubione miejsca na ziemi |
Piękno wokół nas, czyli co dzieje się z filiżanką
Wróćmy do kredensu. Na Ścieżce Lewej Ręki mówi się wprost, że trudno dbać o miłość pośród rzeczy, których się nie kocha. Dlatego dba się o to, by mieć wokół siebie to, co naprawdę się podoba, i by było to zadbane oraz piękne. Zdaniem tej tradycji otaczanie się pięknem uspokaja umysł, otwiera serce i sprawia radość.
W tej perspektywie filiżanka z kredensu nie jest już rekwizytem na święta. Jest jedną z rzeczy, którymi można na co dzień okazać sobie troskę.
Miłość nie oznacza, że wszystko się udaje
Ścieżka Lewej Ręki nie udaje, że życie jest łatwe. Czy czasem jest ciężko? Oczywiście. Czy zdarzają się trudności? Oczywiście. Czy wszystko zawsze wychodzi? Absolutnie nie. Bywa zmęczenie, rozczarowanie, zranienie i smutek, zdarzają się porażki, żałoby i straty.
Mimo to na tej drodze dąży się do tego, by swój świat tworzyć jako stabilne i piękne miejsce: wychodzić z trudności, eliminować to, co nie służy, i rozwijać to, co przynosi dobro i radość.
Praktyka, nie tylko teoria
Jednym z miejsc w Polsce, w których ta tradycja jest przekazywana w formie żywej, prowadzonej praktyki, a nie tylko teorii, jest Kala Luna Temple, znana też jako Świątynia Czarnego Księżyca. Praktyki prowadzone są tu w relacji między nauczycielem a uczniem, w duchu wzajemnego, głębokiego szacunku, zrozumienia i prawdy. Na blogu świątyni znajdziesz też cykl artykułów o Ścieżce Lewej Ręki.
Własna miara
Czy to jedyna droga? Nie. Biała Ścieżka, czyli Ścieżka Prawej Ręki, może być przepięknym duchowym życiem, a wiele osób idzie nią w miłości i wielkim spełnieniu. Opisana tu perspektywa to jedna z możliwych dróg, a nie przepis, który trzeba przyjąć w całości.
Można ją natomiast potraktować jak zaproszenie do małego doświadczenia. Filiżanka stoi w kredensie od lat. Może dziś wystarczy po prostu ją wyjąć.
Artykuł ma charakter informacyjny i edukacyjny. Jego celem jest przybliżenie wybranych założeń Ścieżki Lewej Ręki, a nie nakłanianie do przyjęcia określonych przekonań religijnych lub zmiany wyznania.
